......

Ίδρυμα Ελληνισμού Αμερικής

 

«Ζεύ πάτερ, ή πολλών τε κακών λύσειας άπαντας,
ει πάσιν δείξαις οίω τω δαίμονι χρώνται.»

( Ζευ πατέρα μας, από πολλά κακά θα απήλλασσες όλες μας τις ψυχές, εάν έδειχνες

στον καθένα από εμάς ποιά είναι η φύσις της ψυχής μας. )

 
Πυθαγόρου «Χρυσά Έπη», στίχοι 61-62

THE SYMBOL

OF HELLENISM

 

ΥΜΝΟΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

This text will be replaced by the flash music player.

 
Δεν υπάρχει λαός εις τον κόσμο ο οποίος να έχει προσφέρει τόσα εις την ανθρωπότητα όσα ο Ελληνικός και έχει καταπολεμηθεί τόσο πολύ από τόσο πολλούς λαούς, οι οποίοι δεν πρόσφεραν τίποτα εις αυτήν.
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΝΙΤΣΕ

 


"Our constitution is called a Democracy because power
is in the hands not of the minority but of the whole people"
Democracy was founded by Cleisthenes

Ο αρχαίος Παρθενώνας συναντά τον  σύγχρονο
 
 ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ


 
" Η δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη
το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας.
Διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν:
την αυθάδεια σαν Δικαίωμα, την παρανομία ως Ελευθερία,
την αναίδεια του λόγου ως Ισότητα και την αναρχία ως Ευδαιμονία "
 
ISOCRATES
 
" OUR DEMOCRACY IS IN AUTO-DESTRUCTION BECAUSE
IS EMBEZZLING
THE RIGHT OF FREEDOM AND EQUALITY,
BECAUSE IT LEARNED THE CITIZENS TO CONSIDER:
THE INSOLENCE AS RIGHT, THE ILLEGALITY
AS FREEDOM,
THE IMPUDENCE OF REASON AS EQUALITY AND THE ANARCH AS BLISS "

 

" Ατάρ Οδυσσεύς και καπνόν αναθρώσκοντα
νοήσαι ης γαίης θανέειν ιμείρεται "

" But Odysseus yearning to see if it
were but the smoke leap upwards from his
homeland, hath to die "

" Μα ο Οδυσσέας και καπνό ποθεί να δεί απ'
αγνάντια να βγαίνει από την πατρίδα του
ψηλά κι' ας ξεψυχήσει "

Odyssey

 
Ο Μιχάλης Σέρβος ( Δημοσθένης Δωδωναίος )
τόσο πολύ αγάπησε την Πατρίδα του την Ήπειρο,
όσο και ο Οδυσσεύς αγάπησε την Ιθάκη του.
 
MICHAEL SERVOS ( DEMOSTHENES DODONAIOS )
HE LOVED SO MUCH HIS HOMELAND EPIRUS,
AS MUCH ODYSSEUS LOVED HIS ITHACA

 


«Οι 'Ελληνες πήραν τον άνθρωπο και τον έστησαν στα πόδια του» 
   «...Γιά χιλιάδες χρόνια παλαιότεροι πολιτισμοί, όπως αυτοί των Περσών, των Ασσύριων, των Βαβυλώνιων, έβλεπαν τον άνθρωπο ως ένα απεχθές ον που σέρνονταν μπροστά σε θεότητες και δυνάστες. Οι 'Ελληνες όμως, πήραν τον άνθρωπο και τον έστησαν στα πόδια του. Τον δίδαξαν να είναι υπερήφανος. Ο κόσμος είναι γεμάτος θαύματα, έλεγε ο Σοφοκλής, αλλά τίποτα δεν είναι πιό θαυμάσιο από τον άνθρωπο. 
   Οι 'Ελληνες έπεισαν τον άνθρωπο, όπως ο Περικλής το τοποθέτησε, ότι ήταν δικαιωματικά ο κάτοχος και ο κύριος του εαυτού του και δημιούργησαν νόμους γιά να περιφρουρήσουν τις προσωπικές του ελευθερίες. Οι αρχαίοι Έλληνες ενθάρρυναν την περιέργεια που είχε ο άνθρωπος γιά τον εαυτόν του και γιά τον κόσμο που τον περιτριγύριζε, διακηρύττοντας μαζί με τον Σωκράτη ότι μιά ζωή χωρίς έρευνα δεν αξίζει τον κόπο να την ζούμε. 
   Οι 'Ελληνες πίστευαν στην τελειότητα σε όλα τα πράγματα, γι? αυτό μας κληροδότησαν την ομορφιά, που φτάνει από τον Παρθενώνα και τα ελληνικά αγάλματα, τις τραγωδίες του Αισχύλου, του Ευρυπίδη και του Σοφοκλή, την ποίηση του Ησίοδου και του 'Ομηρου, μέχρι τα ζωγραφισμένα αγγεία ενός απλού νοικοκυριού. 
   Χωρίς τους 'Ελληνες μπορεί ποτέ να μην είχαμε αντιληφθεί τι είναι αυτοδιοίκηση. Αλλά, πολύ περισσότερο ακόμα και από την γλώσσα μας, τους νόμους μας, τη λογική μας, τα πρότυπά μας της αλήθειας και της ομορφιάς, χρωστάμε σε αυτούς την βαθειά αίσθηση γιά την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. 
   Από τους 'Ελληνες μάθαμε να φιλοδοξούμε χωρίς περιορισμούς, να είμαστε, όπως είπε ο  Αριστοτέλης, αθάνατοι μέχρι εκεί που μας είναι δυνατό...».
(The New York Times, Μάρτιος 1975) 

Ποσειδωνειάτες

Την γλώσσα την ελληνική οι Ποσειδωνιάτες
εξέχασαν τόσους αιώνες ανακατευμένοι
με Τυρρηνούς, και με Λατίνους, κι' άλλους ξένους.
Το μόνο που τους έμενε προγονικό
ήταν μια ελληνική γιορτή, με τελετές ωραίες,
με λύρες και με αυλούς, με αγώνας και στεφάνους.
Κ' είχαν συνήθειο προς το τέλος της γιορτής
τα παλαιά τους έθιμα να διηγούνται,
και τα ελληνικά ονόματα να ξαναλένε,
που μόλις πια τα καταλάμβαναν ολίγοι.
Και πάντα μελαγχολικά τελείων' η γιορτή τους.
Γιατί θυμούνταν που κι' αυτοί ήσαν Έλληνες-
Ιταλιώτες έναν καιρό κι' αυτοί·
και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν,
να ζουν και να ομιλούν βαρβαρικά
βγαλμένοι -ω συμφορά!- απ' τον ελληνισμό.

Πώς μπόρεσαν ν' αφήσουν να τους βρεί μια τέτοια μοίρα αυτους τους Ελληνες;

Κωνσταντίνος Καβάφης

 

 Ο τελευταίος χρησμός της Πυθίας

Νικάνδρας ήταν ο εξής:

 

 

Οι μεγάλοι Έλληνες και η δίκη του Κολοκοτρώνη






© 1998 -2008  Foundation of Hellenism of America.....